مصاحبه با نگار روحبخش- دختر برنامه نویس ۱۵ ساله

استاندارد

این بار در بخش “معرفی زنان موفق آی تی”  قصد دارم کم سن ترین دختر برنامه نویسی که به تازگی باهاش آشنا شدم رو بهتون معرفی کنم. در این پست مصاحبه ای که با “نگار روحبخش”، برنامه نویس موفق 15 ساله انجام دادم رو در اختیارتون می گذارم.

-اول خودت رو معرفی کن

نگار روحبخش هستم 15 سالمه، ساکن مشهد و در پایه نهم مشغول به تحصیل هستم. امسال انتخاب رشته داریم و من ریاضی انتخاب کردم.

negarin2

-چیزی که برای من جالب هست اینه که اکثر دانش آموز ها تو این سن و سال بیشتر دغدغشون امتحان های مدرسه و گرفتن نمره خوب هست و معمولا زمان های آزادشون رو هم با کلاس های درسی پر میکنن ولی چی شد که تو به سمت برنامه نویسی رفتی و  از کی کار برنامه نویسی رو شروع کردی؟

من از کلاس هفتم برنامه نویسی رو شروع کردم. معلم درس کار و فناوریم استعداد من رو کشف کرد و به مامانم اطلاع دادن و به شدت پیگیری کردن که من کلاس برم و یاد بگیرم.

وقتی به مامانم گفتن نگار استعداد برنامه نویسی داره و کار با کامپیوترش خیلی خوبه و دو ماه دیگه جشنواره خوارزمی هست که اگه از الان شروع  به یادگیری کنه میتونه اونجا شرکت کنه، باعث شد که معلم خصوصی بگیرم و تقریبا 6 جلسه کلاس سی شارپ پروژه محور گذروندم.

در این دو ماه باید پروژه‌ام رو تموم می کردم. پروژه‌ام آموزش درس زبان انگلیسی پایه هفتم بود و براش تاییدیه هم از صنف انفورماتیک خراسان گرفته بودم .

-اولین تجربه چطور بود؟

تا این 6 جلسه تموم شد پروژه‌ام هم تموم شد، البته تقریبا 2 هفته شبانه روز روش کار میکردم. پروژه که تموم شد به مدرسه تحویل‌اش دادم و آنها برای مسابقه فرستادن. پروژه اولم بود و کلی ذوق داشتم ولی استرس هم داشتم که نکنه تو ذوقم بخوره، همه کار کرده بودم که نکنه پروژه‌ام چیزی کم داشته باشه!

اولین پروژه و کسب مقام اول کشوری!

روز اول مسابقه که توی ناحیه بود خیلی استرس داشتم ولی تونستم خیلی خوب به سوالاشون جواب بدم. به مرحله بعد که بین تمام ناحیه‌های مشهد بود راه پیدا کردم و باورم نمیشد انقدر کارم خوب بوده، خیلی خوشحال شدم همه چی خوب گذشت تا مرحله بعدش که رفتم مرحله استانی خیلی خیلی خوشحال بودم چون مرحله استانی کم چیزی نیست.  اونجا هم به سوالات خوب جواب دادم ولی از شدت استرس گریه‌ام گرفته بود و به سوالاشون جواب میدادم. مرحله استانی دو روز بود و روز دوم نتیجه هارو اعلام میکردن و من هم اول استانی شدم و به مرحله کشوری راه پیدا کردم. مرحله کشوری غیر حضوری بود نتیجه که اومد من اول کشوری شده بودم.

با اولین پروژم مقام اول کشوری آوردم و کلی خوشحال بودم وقتی دیدم من میتونم و توش موفق هم هستم تصمیم به ادامه دادنش گرفتم.

دو سه ماه بعدش یه هاکاتون (مسابقه برنامه نویسی) در دانشگاه فردوسی بود که سه شبانه روز بود و شرکت کردم و همونجا گروه پیدا کردم و کارمون رو شروع کردیم. اونجا مقام نیاوردیم ولی یه تجربه خیلی خوب با یه گروه با تجربه و عالی کسب کردم. سال بعدش برای جشنواره خوارزمی دوباره شرکت کردم و این بار دوم استانی شدم.(هنوزم معتقدم داوریشون ناعادلانه بود)

چندماه بعد یه هاکاتون توی دانشگاه صنعتی شریف بود که با دوستان برنامه نویسم که دانشجو بودن به تهران رفتم و شرکت کردم. اونجا تیم 6 شدیم و باز هم یه تجربه خیلی عالی کنار با تجربه ها کسب کردم .چند ماه بعدش هم یه استارتاپ ویکند  در دانشگاه فردوسی بود که شرکت کردم و تیم اول شدیم.

n4

-نظرت راجع به دوره های استارتاپ ویکند چیه؟ به نظرت چقدر تاثیر گذارن؟

خیلی عالین و سه روز خیلی خاطره انگیزه که خیلی بدرد میخوره و  کارگاه هایی که در طول مسابقه برگزار میشه هم خیلی مفید هستن و اینکه توی تیم یه عالمه تجربه کسب میکنی مثلا کار گروهی یاد میگیری، اما مثلا توی مدرسه اصلا نمیتونم کار گروهی انجام بدم چون کار گروهی بلد نیستن و هر کی دوس داره نظر خودش باشه!

– با چه زبان های برنامه نویسی کار کردی؟

اول سی شارپ شروع کردم و از تابستون سال پیش اندروید یاد گرفتم.

-تا الان از برنامه نویسی کسب درآمد هم کردی؟

پیشنهاد کار خیلی داشتم ولی به جز دو سه تا پروژه استارتاپی جایی کار نمی‌کنم و تدریس سی شارپ هم می‌کنم.

-از هم سن و سال هات دوستان دختر برنامه نویس داری ؟

مشهدو زیر و رو کردم دختر دانش آموز برنامه نویس اندروید پیدا نکردم :))

ولی چند نفر دانش آموز پسر برنامه نویس اندروید می‌شناسم .تعداد برنامه نویس‌های دختر خیلی کمه، دیگه چه برسه دانش آموز هم باشه!

یه مسابقه دیگه هم دو ماه پیش شرکت کردم اسمش “رکاد” بود که یه مسابقه دخترانه و مخصوص دانش آموزها بود. همه کسایی که شرکت کرده بودن جز من بار اولشون بود که شرکت میکردن و اصلا چیزی هم در موردش نمیدونستن و فقط اومده بودن یاد بگیرن که چیه و چه کار باید کرد. اینجا با گروهمون مقام نیاوردیم ولی در کل مسابقه خوب نبود. استارتاپ ویکند های دانشجویی که شرکت کرده بودم کیفیت بهتری داشتن.

n5

-به مشکل و اروری بر میخوری معمولا چطوری حلش میکنی؟

دیباگ کردن خیلی سخته، ولی کلی فکر می‌کنم، کدها رو میخونم، سرچ می‌کنم، در نهایت اگه دیگه واقعا نفهمیدم توی گروه های سوال و جواب برنامه نویسی می‌پرسم و یا از دوستان  برنامه نویس‌ام کمک می‌گیرم.

اون دسته از اررورهایی که از بی دقتی من نشئت میگیره کم نیست تعدادشون و بعدش کلی میخندم!

-زبانت چطوره و فکر میکنی دانستن زبان انگلیسی چقدر تو یادگیری برنامه نویسی موثره؟

خوبه. سایته خوبه فارسی نداریم که! تمام امیدمون استک اور فلوعه :))

زبان خوب نباشه خیلی به مشکل میخوری هم توی درک کدها و هم توی مسائل  وابسته بهشون.

-از الان تصمیم گرفتی تو دانشگاه چه رشته ای درس بخونی؟

راستش دانشگاه که میرفتم و سر کلاس ها حضور داشتم!

دانشگاه فردوسی می‌رفتم و یکی از مدیر گروهای کامپیوتر من رو میشناختن و قبول کردن که من توی کلاس ها باشم  و من هم مثل بقیه دانشجوها باید تمرین حل می‌کردم و امتحان می‌دادم.

امیدوارم همون دانشگاه فردوسی قبول شم. فعلا تصمیمم اینه نرم افزار بخونم ولی فکر می‌کنم تا اون موقع نظرم درمورد رشته عوض بشه و یک رشته دیگه در حیطه کامپیوتر بخونم. البته درس‌هام معمولیه و خیلی زرنگ نیستم.

-خودت فکر میکنی عامل موفقیتت در برنامه نویسی چی بوده؟

عامل موفقیتم حمایت و پشتیبانی مادر و پدرم بود. همه جوره پشتم هستن و حمایت میکنن با اینکه هزینه کلاس‌های برنامه نویسی زیاده، مخصوصا اگه خصوصی هم باشه. دلیل دیگرش هم علاقه هست.

-فکر می‌کنی چرا دخترها کمتر سراغ  کارهای برنامه نویسی میان؟

فک میکنم دخترای دیگه شناختی از برنامه نویسی ندارن .چون من خودمم نمی‌دونستم برنامه نویسی چی هست تا قبل از اینکه شروع کنم و فکر می‌کنم خیلی دلایل زیادی داره مثل سطح پایین زبان، حتی بلد نبودن کامپیوتر و سرگرمی های دیگه!

اعتماد به نفس هم خیلی مهمه ولی نداشته باشیش بدست میاری. من اولین مسابقه‌ای که رفتم با اینکه گروه نداشتم و به گروه نیاز داشتم چون اعتماد به نفسم کم بود فقط نشستم و دنبال گروه نرفتم تا اینکه یکی از مسئولین اونجا برام گروه پیدا کردن. توی رویدادهای دیگه مثل همفکر هم همینطور بودم که الان نسبت به قبل خیلی بهتر شدم چون همه رویدادها همه  از من بزرگتر بودن و خب خیلی چیزها یاد گرفتم، مثل رفتار اجتماعی که توی هم سن و سال‌های خودم اصلا نمی‌بینم.

-چه توصیه‌هایی به دخترهایی که قصد دارن برنامه نویسی رو شروع کنن داری؟

بعضی مواقع ممکنه به مشکلایی بر بخورن که خیلی اعصابشون رو خرد کنه که معمولا انگیزشون رو از دست میدن ولی نباید عقب بکشن. یه هفته استراحت کنن و دوباره شروع کنن!

من خودم همین اتفاق برام پیش اومد و دو ماه عذاب آور داشتم و باعث شد بی انگیزه شم. دوماه اصلا کد نزدم ولی با حمایت و انگیزه دادن دوستان دوباره شروع کردم.

امیدوارم این مصاحبه برای دختران علاقه مند، به ویژه نوجوان‌ها مفید بوده باشه و انگیزه‌ خوبی برای قدم گذاشتن در این مسیر داده باشه 🙂


آپدیت: خوشحالم که خبردار  شدم نگار عزیز در این سن ، در یکی از شرکت های خوب (شرکت بهبود سیر فعال در حوزه گردشگری) به عنوان کارشناس آی تی مشغول به کار شده و براش بهترین ها را آرزو می کنم.

معرفی سه استارتاپ زنانه!

استاندارد

در این پست قصد دارم سه استارتاپ خوشمزه رو معرفی کنم.ایده ی این استارتاپ ها مربوط به خانم ها بوده به همین دلیل من اسمش رو “استارتاپ زنانه” گذاشتم!
-استارتاپ مامان‌پز

mamipaz
احتمالا باید اسم مامان‌پز به گوشِتون خورده باشه.همان طور که از اسمش هم مشخصه مامان‌پز یک سایت آنلاین توزیع خدمات غذاست که دست‌پخت مادران واقعی را در تهران به مشتریانی که غذای خانگی را به کنسرو و غذاهای بسته‌بندی ترجیح می‌دهند، ارائه می‌کند. روزانه حدود ۲۰۰ نفر از خدمات این سایت بهره مي‌برند.
تبسم لطیفی
تبسم لطیفی(متولد۱۳۶۴-دارای فوق لیسانس MBA) بنیان گذار این استارتاپ است.او در یکی از رویدادهای استارتاپ ویکند تهران ایده تهیه غذای خانگی برای مشتریان تهرانی را ارائه می کند ،در همان ابتدای کار اعضای تیم یکی‌یکی جدا می‌شوند و خودش به تنهایی کار را به دست می‌گیرد.و نتیجه آن نهایتا راه اندازی وب سایت مامان‌پز میشه که هم اکنون اشتغال زایی خوبی را برای زنان هنرمند خانه دار فراهم کرده است.جالبه که در استارتاپ ویکند بعدی تهران غذاها از طریق مامان پز تهیه شدند.
او با جذب سرمایه‌گذار، دفتر کار خود را در یکی از اتاق‌های آن شرکت تشکیل داده و اوایل کار به تنهایی به حدود 30 مشتری غذا ارائه می کند.
رویه تهیه غذا در مامان پز به این صورت است که زنان عموماً‌ خانه‌داری که دست‌پخت خوبی دارند نمونه غذاهای خود را برای مامان‌پز می‌فرستند. مسئولان مامان‌پز پس از کنترل کیفیت و چشیدن طعم غذا و بررسی فاکتورهای مورد نظرشان صلاحیت فرد مورد نظر را تایید می‌کنند.در آخر هم غذاهارو با اون بسته بندی جذاب به دست مشتری می رسونن.
dd
اکثر این آشپزها زنان خانه‌دار و مادر هستند و هیچ مردی برای همکاری با مامان‌پز پذیرفته نمی‌شود.تیممامان‌پز معتقدند مردانی که آشپزی را تا این حد خوب بلدند به طور حتم در این حرفه شاغلند یا وقت اینکه با مامان‌پز همکاری کنند را ندارند. بنابراین به طور خودبه‌خود تمام آشپزها زن یا همان «مامان» هستند.

پی نوشت ۱:برای مشاهده مصاحبه خوشفکری با تبسم لطیفی به این لینکمراجعه کنید.
پی نوشت ۲:مطلبی درباره تبسم لطیفی با عنوان «داستان تلاش یک دختر لرستانی برای فروش اینترنتی غذا به تهرانی‌ها» در ضمیمه کلیک جام جم منتشر شده است که در اینجا میتوانید ببینید.

-استارتاپ مینی پرس

minipors
مینی پرس یک وب سایت آنلاین هست برای ارائه غذاهای خانگی و میان وعده های سالم کم کالری مثل کیک،سالاد میوه و نوشیدنی های طبیعی شهر تبریز.غذاها از آشپزخانه های خانگی تهیه و از طریق اینترنت به فروش می رسند.
هدف این استارتاپ این هست که علاوه بر غذاهای خانگی کم حجم ،رژیمی و سالم؛ میان وعده های سالمی که توسط خانم های خانه دار تهیه می شود مثل انواع دسر،کیک،نوشیدنی های طبیعی و…برای مهمانی ها،مراسم ها و هم چنین برای افراد شاغل در محل کار قابل سفارش باشد.

big-member-1-200x200
عسل راد یکی از موسسین این استارتاپ است.او هم چنین مدیر عامل مجموعه چیستا و بنیان گذار استارتاپ های سبد روز و آپاران نیز هست.این ایده اولین بار در یکی از جلسات گپ مدیریتی تبریز عنوان میشه، با این که عسل راد و همکارانش هیچ کدام تخصص و تجربه ای در این زمینه نداشتند ولی کسانی را در نزدیکانشان داشتند که به عملی کردن ایده شان کمک خوبی کرده.یک تیم خوب آشپزی و یک سرمایه گذار عالی!
عسل راد در وب سایت شخصی خود مطلبی درباره شروع کار مینی پرس گذاشته که از اینجا میتونید مشاهده کنید.
-استارتاپ لَلَک
للک یک وب سایت اینترنتی تازه تاسیس برای توزیع محصولات خانگی و غیر خانگی که با همکاری کدبانو های بوشهری در حال فعالیت هست و هدفش هموار کردن مسیر دسترسی به خوراکی های خوشمزه برای مشتریانش می باشد.

lalak
در وب سایت فهرستی از محصولات خانگی و صنعتی موجود است که شما میتونید خوراکی دلخواهتون رو به سبد خرید اضافه کنید و بعد خانم های خانه دار یا همون کدبانوهای للک شروع به تهیه آن غذا می کنن و نهایتا غذا را به صورت رایگان با پیک به محل مورد نظر شما ارسال می کنن.هم چنین این امکان وجود داره که محصولات غذایی خودتون رو از این طریق برای فروش بگذارید.
موسس این استارتاپ دو دختر دانشجو هستند که با همکاری تیمشون این پروژه دانشگاهی را راه اندازی کردند.

استارتاپ ویکند شیراز

استاندارد

استارتاپ ویکند
استارتاپ ویکند چیست؟
استارتاپ ویکند یک رویداد 54 ساعته است که توسه دهندگان،طراحان،بازاریابان،مدیران پروژه و علاقه مندان به راه اندازی استارتاپ دور هم جمع می شوند تا ایده هایشان را به اشتراک بگذارند،با هم تیم تشکیل دهند،محصول تولید کنند و استارتاپ راه اندازی کنند.
در این رویداد جمعی از مربیان و کارآفرینان جهت آموزش و تقویت افراد و تیم ها به منظور راه اندازی یک استارتاپ موفق حضور دارند.
در واقع استارتاپ ویکند یک آخر هفته طولانی است و کمک می کند بفهمید ایده های استارتاپی که دارید چقدر دست یافتنی هستند.
به طور میانگین نیمی از شرکت کنندگان استارتاپ ویکند پیش زمینه های فنی یا طراحی دارند و نیمی دیگر پیش زمینه های تجاری و کسب و کار.
تصمیم دارم از تجربه شخصی خودم در استارتاپ ویکند شیراز بنویسم.
به خواندن ادامه دهید